سکوت شلوغ من

سلام

ننوشتم،خیلی وقته!

ایندفعه قلمم نبود که شکست، خودم بودم!

من هنوز 22 سالمه اما!...

داغ دیدم!

درد دیدم!

کابوس دیدم!

حرف شنیدم!

گریه نکردم،شکستم

دیگه طاقت هیاهو ندارم!

سکوت میخوام،یه سکوت پر ازخدا

 

نوشته شده در ۱۳٩٠/٦/۱۱ساعت ٤:٢۳ ‎ق.ظ توسط مسافر نظرات () |

 

مَن طَلَبَنی وَجَدَنی
وَمَن وَجَدَنی عَرَفَنی
وَمَن عَرَفَنی اَحَبَّنی
وَمَن اَحَبَّنی عَشَقَنی
وَمَن عَشَقَنی عَشَقْتُهُ
وَمَن عَشَقْتُهُ قَتَلتُهُ
وَمَن قَتَلته فَعَلَیَّ دیته
ومن علی دیته فانا دیته
*******
هرکه مرا بخواهد می جویدم
و هرکه مرا یافت می شناسدم
وهرکه مرا شناخت دوستم می دارد
و هر که دوستم داشت عاشقم می شود
و هرکه عاشقم شود عاشقش می شوم
و هر که را من عاشقش شوم می کشم
و هرکه را من بکشم خونبهایش بر من است
و هر که خونبهایش بر من باشد
پس من خود خونبهای او هستم
نوشته شده در ۱۳۸٩/۱۱/۳ساعت ٧:٥٥ ‎ب.ظ توسط مسافر نظرات () |

صدایم را می شنوی؟!

                          سکوتم را؟!

                                    دلتنگم،دلتنگ تو

                                        دلتنگ تو و زانوانت،سجده گاه من

                                                دلتنگ نگاه مهربانت

نمی دانم گهگاه چه می شود که فشار فریاد

                                                صدایم را خفه می کند

                                                                   و زندگیم را سکوت

تورا می خواهم

                   پناهم!

تو را در سختی و آرامش می خواهم

                          تو را تا تقربت می خواهم

فکرم را روحم را جسمم را تسخیر کن

                                            هر روزو هر لحظه! 

                                                یاریم کن تا...

                                                          ذکرم باشی و عشقم

                                                         تا وصل و هجرانم باشی

                                                              ای نزدیک من! نزدیکم کن

 

"آمین یا رب العالمین" 

نوشته شده در ۱۳۸٩/٩/۱٤ساعت ۳:٠٩ ‎ب.ظ توسط مسافر نظرات () |

سلام

یه سلام گرم ،یه سلام ازسر دلتنگی

مدتی بود که صدای سکوت شلوغم به فراصوتی رسیده بود و شنیده نمی شد

ولی می خوام بگم، تو هم بگو... 

پس بسم الله...                                                                             

                                           .................................

"حتی خداوند نیز دوست دارد که بشناسندش نمی خواهد مجهول

 بماند مجهول ماندن است که احساس تنهایی را پدید می آورد و

دردبیگانگی و غربت را. مجهول ماندن رنج بزرگ روح آدمی است."

                                                                  "دکتر علی شریعتی"

 

نوشته شده در ۱۳۸٩/٧/٦ساعت ٦:۱٩ ‎ب.ظ توسط مسافر نظرات () |

جنگیدن بهتره یا پرهیز کردن؟!

نوشته شده در ۱۳۸٩/۱/٢٥ساعت ٢:۳۱ ‎ب.ظ توسط مسافر نظرات () |

خدایا تو مرا عشق کردی که در قلب عشاق بسوزم. تو مرا اشک کردی که

در چشم یتیمان بجوشم. تو مرا آه کردی که از سینه بینوایان و دردمندان

به آسمان صعود کنم. تو مرا فریاد کردی که کلمه حق را هر چه رساتر

برابر جباران اعلام نمایم. تو مرا در دریای مصیبت و بلا غرق کردی و در

کویر فقر و حرمان تنهایی سوزاندی. خدایا تو پوچی لذات زودگذر را عیان

نمودی، تو ناپایداری روزگار را نشان دادی. لذت مبارزه را چشاندی.

ارزش شهادت را آموختی.

                                              شهید چمران

نوشته شده در ۱۳۸٩/۱/٢۱ساعت ٤:٥٢ ‎ب.ظ توسط مسافر نظرات () |

خدایا تو را شکر می کنم که مرا با درد آشنا کردی

 تا درد دردمندان را لمس کنم. به ارزش کیمیایی دردپی ببرم

و ناخالصی های وجودم را در آتش درد بسوزم

 و خواسته های نفسانی خود را زیر کوهی از غم و درد بکوبم

 و هنگام راه رفتن بر روی زمین و نفس کشیدن هوا

، وجدانم آسوده و خاطرم آرام باشد تا به وجود خود پی ببرم

 و موجودیت وجود خود را حس کنم.
                                                       

                                                        نیایش های شهید دکتر چمران

نوشته شده در ۱۳۸۸/۱٢/٦ساعت ٥:٢٥ ‎ب.ظ توسط مسافر نظرات () |

اتل متل یه بابا
دلیر و زار و بیمار
اتل متل یه مادر
یه مادر فداکار

اتل متل بچه‌ها
که اونارو دوست دارن
آخه غیر اون دوتا
هیچ کسی رو ندارن

مامان بابا رو می‌خواد
بابا عاشق اونه
به غیر بعضی وقتا
بابا چه مهربونه

وقتی که از درد سر
دست می‌ذاره رو گیجگاش
اون بابای مهربون
فحش می‌ده به بچه‌هاش

همون وقتی که هرچی
جلوش باشه می‌شکنه
همون وقتی که هرچی
پیشش باشه می‌زنه

غیر خدا و مادر
هیچ‌کسی رو نداره
اون وقتی که باباجون
موجی می‌شه دوباره

دویدم و دویدم
سر کوچه رسیدم
بند دلم پاره شد
از اون چیزی که دیدم

بابام میون کوچه
افتاده بود رو زمین
مامان هوار می‌زد
شوهرمو بگیرین

مامان با شیون و داد
می‌زد توی صورتش
قسم می‌داد بابارو
به فاطمه ، به جدش

تو رو خدا مرتضی
زشته میون کوچه
بچه داره می‌بینه
تو رو به جون بچه

بابا رو کردن دوره
بچه‌های محله
بابا یه هو دوید
و زد تو دیوار با کله

هی تند و تند سرش رو
بابا می‌زد تو دیوار
قسم می‌داد حاجی رو
حاجی گوشی رو بردار

نعره‌های بابا جون
پیچید یه هو تو گوشم
الو الو کربلا
جواب بده به گوشم

مامان دوید و از پشت
گرفت سر بابا رو
بابا با گریه می‌گفت
کشتند بچه‌هارو
بعد مامانو هلش داد
خودش خوابید رو زمین
گفت که مواظب باشین
خمپاره زد، بخوابین

الو الو کربلا
پس نخودا چی شدن؟
کمک می‌خوایم حاجی جون
بچه‌ها قیچی شدن

تو سینه و سرش زد
هی سرشو تکون داد
رو به تماشاچیا
چشاشو بست و جون داد

بعضی تماشا کردن
بعضی فقط خندیدن
اونایی که از بابام
فقط امروزو دیدن

سوی بابا دویدم
بالا سرش رسیدم
از درد غربت اون
هی به خودم پیچیدم

درد غربت بابا
غنیمت نبرده
شرافت و خون دل
نشونه‌های مرده

ای اونایی که امروز
دارین بهش می‌خندین
برای خنده‌هاتون
دردشو می‌پسندین

امروزشو نبینین
بابام یه قهرمونه
یه‌روز به هم می‌رسیم
بازی داره زمونه

موج بابام کلیده
قفل در بهشته
درو کنه هر کسی
هر چیزی رو که کشته

یه روز پشیمون می‌شین
که دیگه خیلی دیره
گریه‌های مادرم
یقه تونو می‌گیره

بالا رفتیم ماسته
پایین اومدیم دروغه
مرگ و معاد و عقبی
کی میگه که دروغه؟

شاعر : مرحوم ابوالفضل سپهر

نوشته شده در ۱۳۸۸/٩/٢۳ساعت ۱٢:٠۳ ‎ب.ظ توسط مسافر نظرات () |


Design By : Night Skin